GłównaAktualnościInformatoryKronika InternatuAbsolwenciAmperekKadraDokumentyRekrutacjaKontakt

Wydarzenia w Internacie ZSMEiE - 2003 / 2004

  


Wstecz      Dalej

Zaduszki poetycko - muzyczne w Internacie ZSMEiE

"To co możemy zrobić dla drugiego człowieka,
świadczy o naszej wielkości i sile"



Tegoroczne zaduszki poetycko - muzyczne wychowankowie Internatu ZSMEiE poświęcili mało znanej postaci Gustawa Zielińskiego. Związany ze Skępem poeta, patriota i obywatel ziemski jest kolejnym twórcą po Zofii Szczęsnej, Zbigniewie Herbercie, Bolesławie Leśmianie, Ryszardzie Riedlu i Grzegorzu Ciechowskim, którego poznali i uczcili mieszkańcy internatu.
Nastrojowa scenografia stworzona w klubie internatu z gałęzi, opadłych liści i zniczy otaczających portret Gustawa Zielińskiego sprawiła, że uczestnicy zaduszek przenieśli się na godzinę w jesienną scenerię opuszczonego cmentarza. Muzyka Vivaldiego stanowiła tło dla recytacji wierszy poety ze Skępego oraz wspomnień przygotowanych przez wychowanków. Zaprezentowano jego życie i dokonania jako: romantycznego powstańca listopadowego, zesłańca syberyjskiego, poetę przełomu romantyzmu i pozytywizmu, ziemianina i twórcy biblioteki w Skępem.
W ostatni czwartek listopada uczestnicy zaduszek poetycko - muzycznych przekonali się, że ich małe ojczyzny także mogą być miejscem, w których powstaje niezła poezja, a spojrzenie w historię pozwala odkryć postacie zasługujące na podziw i pamięć.
W spotkaniu przygotowanym przez sekcję naukową samorządu Internatu ZSMEiE w Toruniu (opiekun Jerzy Konopiński) uczestniczyła grupa dziewcząt z Internatu ZSPS i VIII LO, które wspólnie z kolegami przygotowały i recytowały wiersze Gustawa Zielińskiego.

Mirosław Kwiatkowski



Gustaw Zieliński (1809 - 1881) czynnie uczestniczył w Powstaniu Listopadowym, w trakcie którego dosłużył się stopnia oficerskiego. Zamiast udać się na emigrację, wydzierżawił majątek Kierz koło Skępego. Ponieważ nadal spotykał się z emisariuszami i wspierał popowstaniową partyzantkę, został aresztowany i wyrokiem sądu wojskowego z 29 lipca 1834 r. skazany na utratę praw publicznych, konfiskatę majątku i zesłanie do zachodniej Syberii.
W dniu 20 sierpnia 1834 roku przybył do Tobolska gdzie przeżył rok, a następnie został wysłany do Iszymia w południowej części guberni tobolskiej, gdzie przebywał przez siedem lat. Wrócił do Skępego pod koniec 1942 roku.
Twórczością poetycką zajął się w wyniku powstańczych przeżyć i zajmował się nią z różnym natężeniem prawie do końca życia. Już w drodze na zesłanie napisał dojrzałe artystycznie wiersze "Widok na Powązki" i "Odjazd", a w Tobolsku poemat "Samobójca", w którym zawarł swoje credo i uczucie beznadziejności związanej z klęską młodzieńczych ideałów. Na zesłaniu powstał też cykl wierszy "Stepy" i poemat "Kirgiz", będący szczególnie z uwagi na opisy przyrody tytułem do jego poetyckiej chwały. "Kirgiz" był tłumaczony na języki: niemiecki, czeski, rosyjski, francuski, włoski i angielski, a jako pierwszy poemat o tematyce kazachskiej, jest obecnie szczególnie ceniony w Kazachstanie.
Po powrocie z zesłania Zieliński stał się obywatelem ziemskim, pozytywistą. W roku 1847 otrzymał w spadku dobra Skępskie obejmujące około 15 tys. ha. i uważany był za najbogatszego człowieka w guberni płockiej. Związał się z Towarzystwem Rolniczym Andrzeja Zamojskiego, a w 1857 roku został powołany na członka Rady Przemysłowej Oddziału Rolniczego przy Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych. Było to wielkie wyróżnienie i uznanie. Gustaw Zieliński przebudował dwór w Skępem, a w parku na wzgórzu przy jeziorze postawił budynek zwany potocznie "Pałacykiem". Tam przechowywane były książki, pamiątki historyczne i archiwum rodzinne. Wzorem innych polskich ziemian wspierał szkolnictwo przez założenie szkółki i ochronki. Pomagał młodym niezamożnym fundując stypendia.
Największym osiągnięciem Gustawa Zielińskiego było założenie biblioteki, która od miejsca lokalizacji przyjęła nazwę "Biblioteka Skępska". Księgozbiór ten przetrwał do dziś w zbiorach Towarzystwa Naukowego Płockiego jako Biblioteka im. Zielińskich. Po śmierci Gustawa liczył on 20 tys. tomów. W bibliotece skępskiej przeważały książki historyczne, literatura polska, literatura francuska i historia powszechna. Najcenniejszym działem do czasów współczesnych pozostał dział historyczny zawierający min. pierwsze drukowane kroniki polskie Macieja Miechoty z roku 1521. Wzorując się na Izabeli Czartoryskiej, Gustaw Zieliński wybudował w Skępem specjalny budynek zwany "Belwederem Skępskim" w którym umieścił zbiory. Jest jednym z największych polskich twórców bibliotek XIX wieku.
Tekst i zdjęcia: Mirosław Kwiatkowski
Opracowanie WWW: MVS