ZSMEiE w Toruniu
Trąba
RyjBuk
Menu historii
   Strona główna
Historia ZSMEiE
   Początki
   Zmiany
   Rozwój
   Afrykańczycy
   Nota o ruchu służbowym
   Rok 1968 i później
   Do roku 1997
   Internat
   Lata 1997 do 2002
   10 lat przemian
   Świat Rocznic ZSMEiE
   Historia strony WWW
Z listów Absolwentów
   Z listu p. Winiarskiego
Zmiany

     Rok 1948 zapoczątkował poważne zmiany w sytuacji administracyjnej szkolnictwa, zwłaszcza zawodowego. Najpierw uległa likwidacji dwuszczeblowość szkół średnich, w następnym 1949 roku szkoły zawodowe, pozostające dotychczas w kompetencji Ministerstwa Oświaty, zostały przekazane nowo powstałemu Centralnemu Urzędowi Szkolenia Zawodowego oraz jego agendom - Dyrekcjom Okręgowym Szkolenia Zawodowego. W roku 1951 nastąpiła radykalna zmiana ustroju szkolnego. W jej wyniku powstały zasadnicze szkoły zawodowe, a miejsce dotychczasowych gimnazjów i liceów zawodowych zajęły, oparte na wzorach radzieckich, technika. Tak, więc Szkoła przy ul. Św. Józefa przybrała nową nazwę: Technikum Elektryczne. W rok później Szkoła znalazła się w gestii Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego. W roku 1949 ze Szkoły odszedł dyrektor Eugeniusz Nieciejowski. Jego miejsce zajął nauczyciel matematyki, Kazimierz Suwała.
     Na początku lat pięćdziesiątych powstała w Toruniu techniczna szkoła średnia o kierunku mechanicznym, którą kierował Rudolf Kuper. Technikum Mechaniczne mieściło się najpierw w budynku koszarowym przy ul. Jagiellońskiej, następnie w baraku przy ul. Wały Gen. Sikorskiego, a w roku szkolnym 1952/53 pracowało już pod jednym dachem z Technikum Elektrycznym przy ul. Św. Józefa.Przeprowadzce towarzyszył akt administracyjny, który łączył obie szkoły w jedno Technikum Mechaniczno-Elektryczne. W związku z nagminną wówczas w kraju rotacją dyrektorów szkół opuścił stanowisko Kazimierz Suwała, a Technikum Mechaniczno-Elektryczne otrzymało zwierzchnika w osobie Witolda Lewandowskiego. W tym samym roku złożyli maturę ostatni absolwenci dawnego Liceum Elektrycznego.
     W rok później na ul. Św. Józefa sprowadzono wyposażenie warsztatów dotychczasowego Technikum Mechanicznego - 17 maszyn razem z mieszczącym je barakiem. Kierownikiem połączonych warsztatów został Władysław Fiołek. W warsztatach powstało biuro techniczne, rozdzielnia prac, kontrola produkcji, dział obróbki mechanicznej, dział obróbki ręcznej, spawalnia, kuźnia, stolarnia, dział elektryczny, magazyn i wypożyczalnia narzędzi. Stopniowo bogacił się park maszynowy.
     I znowu zmiany, tym razem wynikłe z nasycenia rynku pracy w zawodach elektrycznych. Brak stanowisk dla elektryków spowodował likwidację kierunku elektrycznego i Szkoła w roku 1956/57 przybrała kolejną nazwę: Technikum Mechaniczne. Za tym posunięciem postępowały zmiany kadrowe, ponieważ część nauczycieli przedmiotów zawodowych musiała Szkołę opuścić. Z pozostałych wykrystalizowała się następna grupa długoletnich pracowników, takich jak: Halina Lipkowska - nauczycielka historii, Henryk Katafias - zastępca kierownika Warsztatów, Feliks Lipkowski - geograf i nauczyciel fizyki, Zofia Dudzik i Elżbieta Mikuć - nauczycielki matematyki i Feliks Stremel - nauczyciel rysunku odręcznego. W Warsztatach szkolnych pracę podjęli m. in.: Aleksander Lewandowski i Edward Sochan. Nie można również nie wspomnieć w tym miejscu o bibliotekarce, Kazimierze Starzyńskiej, oraz o ustępujących stażem, lecz dobrze zapisanych w Szkole nauczycielach: Czesławie Kozłowskim i, raz już wymienionym, Michale Strzykale - nie żyjącym od lat , owianym ciągle legendą nauczycielu PW. Wszyscy wymienieni kwalifikują się do szeregów pierwszej starszej generacji nauczycieli jako faktyczni rówieśnicy tych, o których wspominaliśmy już wcześniej.
     Pierwsza połowa lat pięćdziesiątych stała pod znakiem gwałtownego wzrostu liczby uczniów szkół zawodowych. Zjawisko to nie ominęło również Szkoły przy ul. Św. Józefa. Na przykład w roku 1951 uczęszczało do niej 1054 uczniów. Z powodu braku izb lekcyjnych nauka odbywała się w auli, w szatni i w bibliotece. W dawnej bursie przy ul. Moczyńskiego, od 1951 roku internacie Szkoły, mieszkało przeciętnie 120-140 uczniów, w tym kilkanaście dziewcząt, podczas gdy budynek projektowano na 60 użytkowników. Uczniowie mieszkali także częścią w budynku szkolnym, częścią w internatach u sąsiadów, a słabą raczej pociechę niesie fakt, że sytuacja taka należała wówczas do nagminnych w kraju. W pierwszej połowie lat pięćdziesiątych budowano niewiele szkół.

W:2059041     P:2046533
Plan zajęć | Ważne Wydarzenia | Absolwenci | Rekrutacja | Kontakt | Spis treści
Zespół Szkół Mechanicznych Elektrycznych i Elektronicznych w Toruniu

Telefon: (+48 56) 6544791
e-mail : zsmeie@zsmeie.torun.pl